نقل شده و خلاصه معنا آن‌كه شهوت را خداى تعالى ده جزء قرار داده ؛ نه جزء او را در زن‌ها و يك جزء او را در مردها ؛ و اگر حياى زن‌ها نبود ، به قدر شهوت آن‌ها ، هر آينه هر مردى نه نفر زن بر او معلّق شده و مىچسبيدند و از او خواهش مواقعه مىنمودند . « 1 » شايد در همين جا زن و مرد متجدّد ايرانى امروزى بگويد : چه مفسده و ضررى در اين چسبيدن زنان است به مردان و خواهش مواقعه نمودن در وسط بازار و خيابان ؛ زيرا حقيقت معنى تمدّن و انسانيّت و تجدّد و عدم ارتجاع و آزادى مطلقه همين است كه كهنه‌پرستان و آخوندها مفسده پندارند . بنابراين با يك چنين جرم محض و مادّهء ظلماتى تاريك از عقل و شرافت و وجدان و عفّت و يكپارچه وقاحت خدا و رسول و بزرگان دين هم‌كارى ندارند تا چه رسد به آخوندها و مرتجعين . و نيز در من لا يحضر مىفرمايد : حياء ده جزء است ؛ نه جزء آن در زنان است و يك جزء آن در مردان ؛ و چون دختر حائض مىشود يك جزء حياى او مىرود ؛ و چون او را عقد و تزويج كنند جزء ديگر مىرود ؛ و چون شوهر با او مواقعه كند يك جزء ديگر مىرود ؛ و چون وضع حمل كرده فرزند آورد ، جزء ديگر ناقص مىشود ، و باقى مىماند پنج جزء ديگر ؛ و به همين مقدار كافى است او را براى جلوگيرى از فساد و شرور در دنيا و آخرت ؛ و اگر فجور و معصيت زنايى از او صادر شد ، تمام حياى او مىرود . « 2 » اكنون منصفى مىخواهيم كه در اين مورد انصاف را از دست نداده و در اعتساف بر خود بربندد و در اين وقت ملاحظه كند كه اين يگانه پيغمبر محترم صلى اللّه عليه و آله و سلم كه به عقيدهء عقلاى غربيين و پيغمبران متجدّدين ، اولين فيلسوف كامل و حكيم دانشمند عاقل به شمار مىرود ، در قانون اسلام حجاب را از طرف خدا واجب نمود براى آن‌كه به چشم دوربين نبوّت خود مىديد و به واسطهء علم موهوبى الهى مىدانست كه ، هرگاه زنى كه شهوت او به اين درجه شديد كه نه برابر شهوت‌چران‌هاى شبقى شهوى باشد ، با اين وضعيت و كيفيت مكشّفات و سافرات در خيابان‌ها و بازارها قدم بزنند ، چه لطمه و ضربت و صدمه‌اى بر جامعهء بشر وارد خواهد شد و چه فسادها و ضررهاى بزرگ مثل سيل پيش‌آمد خواهد كرد كه در نتيجه نه دنيا مىگذارد و نه عقبا ، نه غيرت و نه حيا ، نه ملت و نه دولت و مملكت ، نه نجابت و نه شرافت ؛ پس چنين قانون‌گذار جامعى كه مصلح و مكمّل بشر و تمامى جهات خير و شرّ آنان را در عهدهء قوانين خود گرفته ، بايد حكم حجاب را صادر فرمايد ؛ صلاحا للامّة و حفظا لحسن انتظام الملّة و الرّعية و سياسة اللتّمدن و الانسانيّة

--> ( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 338 ؛ وسائل الشيعه ، ج 20 ، ص 63 ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 368